stroje to moje zbroje


stroje to moje zbroje
wciskają mi się dwa
naboje w kąta lewego
nogę

lekka zmiana błogości
otwierania
nóg trzepotania
i łaskę dla pana
pióro w rekompensatę dam

stroje to moje zbroje
chowa ciała
bezczelne kłamstwo
on w ekshibicjonistyczne
myśli wiódł
myśl za myślą
wiódł kobie tłum

on otwiera i zamyka
łapie i połyka

ruszył POR ponownie








zapowiedź

ruszył por ponownie
w stanowiska zabrał się
i sklecił dwie sceny swe

gdzie reżyserią bochenek
kawałek się zajmuję
to Zduńczyk z Kotem przoduje
w rankingach podniety
tej sceny

a film to "alkografie"
nie zrozumiałe dla
kota,prawie sławnie?
choć sens głębokości
czuje, no nie chce
mieszać slow w ni
ć

jeg/o krzyki , wolne!

przedmowa

elewacja ci się podniosła, nie wiele wniosła
podła pułapek pełna, miejscem ma mierzyć
zło
Ci bracie, dać miałem prawdy lecz sumienie
prawd nie pozwala, to pospolite ruszenie
zaróżowienie na twarzy, malował stodołę swoje
wsi pełne muzyków ma, ja się czuję
a kim to wracam, do siebie sam ja?

akt niepierwszy

akumulator spadł z pierwszego piętra, wzrok spowity
układziony na kaloryferze sercem złożone, jajko
głupoty miażdżące mnie w codzienności powtórek telewizji
azylu jak i ty szukam tylko w odrobinie spokoju

ja chcę żyć i tworzyć, ludzi moich kochanych nie zawodzić,hej!
pełnia, księżyc znów przyjechał na obiad, zgubić treści sens

więc wracam wracam wracam przyjacielu do romantycznej, rówagi/stanu
przewagi lekko grany, przełknięty, wyśmiany i głupio wsadzony w pewien słaby dość kontekst

puent szukasz?

ukraść ci coś chcą, wziąć zabrać
i przetrawić dla siebie
ktoś mówi łatwo wykrzyczał
i spadam i wracam
choć dużo dni spędzonych dni dużo
było bać mi myśleć
niechcący powiedziawszy
zrzuceni znów w pędzący
biegnący czas





Zwolaczi - postać . (Pokój Nr 1)









ten co dziewczęcym
wyglądem przyćmi nie jeden
już monolog jednego aktora
w kamienicach poczęty
duety szukający już dawno w Lloret
brzydki trafem traf
strzał padł na mnie

jeden dziś wieczór w
dziewięciu licząc tu
a ja na decyzje zebrać
slow nie mogę
nie łatwo mi znaleźć
to wszystko
co już dawno miałem
brzydkim trafem traf
strzał padł na mnie

ten co w jedynce\
ze mną wytrzymał cierpliwość
w stanie był stanąć na ścianie
za drzwi pozostawione
na oparciu ścianach
wniosę sprzeciw
ja uchodźca ja jeniec
jak wieniec wojenny
brzydkim trafem traf
strzał padł na mnie

Archiwum bloga