kiedy tak spokojnie uciekniesz
złóż ręce do pokłonu
codzienna zmiana
zaprojektowana specjalnie dla ciebie i twoich potrzeb
szybka zmiana
nie trzymająca się planu
twoja kostka w szpilce
zgrabne podbicie gotowe do drogi
po kocich łbach nieuczesanych
zaraz podkład nałożę
i zgrabnie biustonosz ci rozepnę
niech patrzy oko
potem zobaczysz to na scenie w zinstytucjalizowanej wersji
i klaskać będziesz
precedensu uciekanie
łkanie
strudlem się najadłem
trzymam dalej w graści
nie odebrałam bo nie mogłam rozmawiać
wypluwam pestkę
skosztowawszy nieco więcej z obcego życia
wezmę garścią
przecież chcę się najeść
skąd mam wiedzieć
czy jutro też będzie
kolejny dzień do szeregu
z bułką na brzegu
łóżka
powinnością się
stajemy
kiedy klopsa do ust
nie mieścimy
urodziłem się w krakowie
pukam
za szyje mnie weź
napluj
i zliż potem
piękne masz włosy
kocham je
zszyj jeszcze z cząstek tych wnikliwych niejako zdań coś więcej
ze strachu panoszymy się a podobno tacy sami
grywam jeszcze czas w piwnicy
ukrywam się tam na wszelki wypadek
pod żebrem się staje owadem
humor mi dopisuje
nie wierzę w to czasem
i znów mam wrażenie żem szałasem ognii sztucznych
ale przynajmniej świeci się
ironii już blisko
lubi czasem ślisko się jawnie nieprawdziwie wypowiadam
cały czas w myśl wchodzi mi żyto
to polskie żyto
i znów drzwi widzę
ryglujące się samym stwierdzeniem nieujętym a chcę ująć
czy piszesz teoremat
usytuowałem
blask matki
odbijałem
ale trzeba się uwolnić
puki czas pyka
szum szali
nie zmierzam wcale do grali
choć tak bardzo chciałeś
jawnie ukrywałeś
szymonem potem się nazwałeś
i znów te drzwi obsrane w kątach
hańba
za szyje mnie weź
napluj
i zliż potem
piękne masz włosy
kocham je
zszyj jeszcze z cząstek tych wnikliwych niejako zdań coś więcej
ze strachu panoszymy się a podobno tacy sami
grywam jeszcze czas w piwnicy
ukrywam się tam na wszelki wypadek
pod żebrem się staje owadem
humor mi dopisuje
nie wierzę w to czasem
i znów mam wrażenie żem szałasem ognii sztucznych
ale przynajmniej świeci się
ironii już blisko
lubi czasem ślisko się jawnie nieprawdziwie wypowiadam
cały czas w myśl wchodzi mi żyto
to polskie żyto
i znów drzwi widzę
ryglujące się samym stwierdzeniem nieujętym a chcę ująć
czy piszesz teoremat
usytuowałem
blask matki
odbijałem
ale trzeba się uwolnić
puki czas pyka
szum szali
nie zmierzam wcale do grali
choć tak bardzo chciałeś
jawnie ukrywałeś
szymonem potem się nazwałeś
i znów te drzwi obsrane w kątach
hańba
wczoraj samochód
wysiadam z tramwaju
już wcześniej myślałem o tym
rozpatrywałem prawdopodobieństwo
zazwyczaj hamowali
wysiadam wczoraj z tramwaju
i odczekałem dłuższą chwilę
bo nie chcę żeby mi się spieszyło
gdyż widzę, że to niszczy
wysiadłem i zdążyłeś mi przejechać
pod nosem idioto
co czapką okryte oczy miałeś
znów uszy zatkałeś?
kiedy mówię że mnie nie będzie
tylko mocna lina, węzęł relacji genów
utrzymuje tę stopę
chwilę dłużej w tramwaju
chciałbym pojechać kolejny przystanek
sprawdzić czy stoi tam znajoma twarz
by znów uśmiech zgrać
jak pliki na empetrójkę
ból, nie jedna
chwila zgnieciona
czas zdarty
hitler odparty
zodiak
chcesz coś
jeszcze dodać?
powracając
i szukając słów, staram się nazywać czyny
opustoszałe
z nie tego celu w
wynaturzeniach
przeszłe
węzły
sprute
historia
grzebie w losach nie tego języka
i co więcej
ma wpływ w tym jak ci tego nie zrobić
schwytać
niecnie zawieszone w szpetności tego
węzła
i jeszcze
spoglądać jak się wynaturza
stokrotnie
tysiąc dla jedności
w tych
słowach plątać
opieram się
o drewno
już kiedyś
słyszałem sens słów podobnych
co kropką
się kończy
i sumą
wysyła mnie w inną myśl odwetu
chcę wysysać
plądrować
kruszec z przedpotopowego stanu
i jądrem
zderzyć na przestrzeni kilku państw
spoglądać
jak węzeł się przerwał
oddychać
głęboko patrząc w górę
gdyż
historia znów roluje
parawan
pozuje
potem
przechodzenie
po pychach
torów łoskot
czas, który ustanawia
na nowo dobierasz
dopięte wcześniej rzeczy
odpinasz szybko bo chcesz zobaczyć
kruszec już niewarty tyle
chyba się pomyiłem
stawia szklanę z płynem na rogu stołu
chciałbym ją strącić
patrzeć wolniej jak spada szybko
nie mogę patrzeć ci w oczy
bo widać wszystko
a już goły nie lubisz być
histeryczne stany przedpotopowe
albo powódź znów wraca
chciałbym cię uśmiechnąć
kiedy zawracasz
.
.
powidok smutku i tulipan
zmęczony
co wolna jeszcze
puki płynie
nie ma to myśl w sobie zachowania
wpada i preparuje mnie, niszczeje
nie cieszę
nie załatane
odpada, klepie
stęka
brakuje metod
na co to komu
kto sie tym interesuje
weź się nie przejmuj a przejdzie
niech siedzi tam i piszczy
woła o uwagę, nędznie puki
kryptonimfa stadionu
że niby cel jest dobry
i gwarantem się stanie
po co mi przypominanie
na co ta funkcja w tym roztworze
ostatni mój raz
potworze
kuter
plan
i misteria
wołga
nie przejawiaj bo to lepiej żeby spało
choć sapie
a zgliszcza już gniją
pożogą
gratyfikacje paryskie
postęp urbanistyczny
i jego konsekwencje
to tylko układ
i prewencje
dziękuję, na prawdę warte oparcia
i syto się czuję
obijając się o oparcie
kolejny raz double
to nie ten kort przecież
i sytuacja
powtarzaj, walcz o swoje
kiedy puszcza - nie jawi
się sokołem
dalej myślę o wyspie
ale znasz zdanie
nie oduczę cię siebie
tylko na glebie
widać odleżyny
po drugiej stronie
victoria!
albo klamka odpadła
nieodbezpieczone
gry planszowe w towarzystwie yorka
przesycam
cały negatyw
schowany
performer
wykreować
dodać do zmiany
wynaturzyć - dlaczego? bez zmiany
chłepcę jeszcze ten strumień
czuć bez smak, spojrzę w oczy
skakać! niech wieje!
szum, skrzypienie, kolejny raz łąka
szelest
bez szpringi - płynąć
na co Ci ten kostium
pokaż choć szóstki
nie, nie weź przestań
usiądź albo znikam
zniknij to przenika
po co mi te ruchy
gwałcę wciąż te mury
macha na pożegnanie
dym uleciał
Subskrybuj:
Posty (Atom)
Archiwum bloga
-
►
15
(13)
- ► października (2)
-
►
13
(28)
- ► października (5)
-
►
12
(33)
- ► października (4)
-
►
11
(47)
- ► października (4)
-
►
10
(205)
- ► października (4)























